امروز روز کيريسمس بود، Christmas Eve
سال جديد ميلادی و هديه های بابانوئل
امسال بابانوئل بهترين هديه رو بهم داد، صدای قشنگ فرشته ی مهربونم، صدای آرامش بخشش
بابانوئل، يه سنبل، يه نماد از مهربونی های بی اندازه خدای زيبا و زيبا پسنده
خدايی که فقط زيبايی آفريده و اين بعضی از بنده هاشن که با از بين بردن اونا خودشون رو تو زشتی ها (نبود زيبايی ها) غرق مي کنن
بابانوئل ما امسال ما رو بهم داد، تو اين سالی که گذشت من و فرشتم رو بهم رسوند، و هرچی گذشت ما رو بيشتر از قبل عاشق هم کرد و بيشتر معني زندگي و خوشبختی رو بهمون چشوند
هميشه به خدا مي گفتم اگه هستی که مي دونم هستی يه معجزه ای نشونی چيزی بذار سر راهم، خدای مهربونمم تو رو بالاخره بهم داد، يه نعمتی که برام از همه ی معجزه ها بهتر بود
بابانوئل مهربون من مي دونست تو دلم چيه، مي دونست دلم هميشه پيش تو، و بالاخره امسال، تو اين سال قشنگ 2008 تو رو بهم داد که بفهمم فراموش نشدم

من مسيحی نيستم، اما همه ی اينا رو گفتم که بهونه اي باشه که بگم "خدايا شکرت، به خاطر همه ی خوبی هات شکرت"